Toch nog even:

[quote=Gast044 post_id=1153420 time=1618790937 ]
[i]Het beschrijft eigenlijk het enige raadsel van kwantum mechanica by the way.[/i]
[/quote]

Zie hier (vind ik wel goed):

https://www.informationphilosopher.com/solutions/experiments/two-slit_experiment/

En meer is er niet (zover men weet).

[i]En:

Richard Feynman called it "a phenomenon which is impossible […] to explain in any classical way, and which has in it the heart of quantum mechanics. In reality, it contains the only mystery [of quantum mechanics]."

(Alleen als ik dat zeg is dat niet waar of heeft geen waarde of zo.) [/i]

[i]Het beschrijft eigenlijk het enige raadsel van kwantum mechanica by the way.[/i]

PS. Het volgende kwam nog in mij op.

Je vraag was:

[quote]Is er bekend "wat" het elektron afstaat tijdens de detectie? Ofwel wat het fysieke verschil is tussen het elektron voor en het elektron na de detectie op het moment vóór dat het door één of twee spleten gaat?[/quote]

Waarop het antwoord dus "niets" is.

Want, heel simpel eigenlijk, als het elektron na detectie fysiek anders zou zijn/iets (massa oid) af zou staan .. dan zou er een nieuw (elementair) deeltje zijn ontstaan.

Dat zou wereldnieuws zijn, zoals nu al dat muon g2. En dus ik neem aan die mogelijkheid wel grondig onderzocht is.

[i]Het enige fysische wat verandert na interactie/detectie is dus de golffunctie. Is ook fysisch. Maar het blijft wat een vervelend raadsel.[/i]

[quote]Het "instorten van een golffunctie" zegt mij niet veel.[/quote]

Toch is dat het enige wat er gebeurd. De interactie door detectie veroorzaakt dit, maar er veranderd werkelijk niets aan het elektron. Haar eigenschappen blijven exact hetzelfde. Zo werkt het nu eenmaal in de wondere wereld van de kwantum mechanica. Menselijke intuïtie "moet" je volledig laten varen.
Wat natuurlijk moeilijk is (ook om te geloven .. wat ook mij de neiging geeft om te denken dat er meer gebeurd), maar zover we weten lijkt de natuur echt zo te werken.

[i](Ook een beschrijving met QFT heeft geen enkele toegevoegde waarde. Maar wie weet komt er ooit een theorie die meer vertellen kan.)[/i]

Al eerder iets over gezegd maar toch nog maar een opmerking over wat er echt gebeurd. Het is inderdaad waar dat er iets veranderd al was het maar dat elementaire deeltjes heel gevoelig zijn dus ook voor zoiets als detectie. We moeten dus niet alleen kijken wat er theoretisch gebeurd bijvoorbeeld het instorten van de golffunctie maar ook praktisch wat gebeurd er in de detector.

Theoretisch
Wanneer we nu een detector plaatsen bij de spleten om te bepalen door welke spleet het elektron gaat, veranderen we een essentieel onderdeel van het experiment. De eerste meting van het elektron vindt dan namelijk bij de spleten zelf. Dit zal het experiment verstoren en dit is de ineenstorting van de golffunctie maar dit levert weer discussie op of dit een filosofische interpretatie is. Los van de interpretatie zal detectie altijd het elektron verstoren dus het is niet raar dat dit invloed heeft.

Praktisch
Als je wilt weten wat er fysisch met het elektron gebeurd moet je de detector specificatie gaan bekijken. Je kunt bijvoorbeeld een zogenaamde wich way detector [url]https://phys.org/news/2011-01-which-way-detector-mystery-double-slit.html[/url] gebruiken. Deze detector filtert de golfvorm en daardoor kan er geen interferentie meer ontstaan. Er is dus wel degelijk een fysische reactie, de elektronen gaan door een medium afhankelijk dus wat voor een detector gebruikt wordt.

[quote=Gast044 post_id=1152844 time=1617829638 ]
Er is geen fysiek verschil in het deeltje zelf voor en nadat de golffunctie “instort”. (Het elektron staat dus niets af.)

Wat er gebeurd, is dat de kansverdeling om het deeltje te detecteren aan verschillende kanten van de spleten anders is.

[/quote]
Wat je met de laatste zin bedoelt is mij niet duidelijk. (Als aan beide kanten gedetecteerd wordt kan het resultaat nooit hetzelfde zijn, omdat detectie aan de ene (eerste) kant het deeltje beïnvloedt, waardoor detectie aan de andere kant logischerwijs een ander resultaat kan opleveren.

De eerste zin (OOOVincentOOO refereerde er ook al aan): Je kan niet iets detecteren zonder dat het iets "afstaat" aan de detector. Als het helemaal niets (wat dan ook) "afstaat", dan is het alsof de detector er niet was.

Om te doorgronden wat er precies gebeurt als er een detector geplaatst wordt, vroeg ik mij af of iemand toevallig wist wat nu de fysieke verandering is (omdat die er wel moet zijn) door de detector aangebracht aan het deeltje (bijv. aan een elektron), m.a.w.: wat het verschil is tussen een niet gedetecteerd deeltje/elektron en een wel gedetecteerd deeltje, nog vóór het de spleten bereikt.

Omdat dit verschil niet los gezien kan worden van wat er vervolgens achter de spleten gebeurt, zou het wel handig zijn om te weten wat dit verschil is. Het "instorten van een golffunctie" zegt mij niet veel.

Voordat het weer een woordspel word: met fysisch contact bedoel ik fysische interactie.

Wat ik beschreven heb ik mijn eigen inzicht en ervaring. Anderen kunnen het anders verwoorden en zullen bestaande definities gebruiken.

Zoals ik begrijp dient met direct invloed te hebben op deeltje/golf om de wavefunctie te laten verallen. Dus direct deeltjes meten bij de spleet met een meetmiddel en fysisch contact te hebben.

Interactie met een observeerder wordt dus eerder beschouwd als het invallen van elektromagnetische straling (dat wij of een meetapparaat dan kunnen waarnemen na reflectie)?

Ik had de gedachte dat een deeltje een observeerder kan zijn uit een paper over relationele quantummechanica, maar dat was dan misschien een interpretatiefout.

[quote=xander_C-137 post_id=1152895 time=1617961412 user_id=79544]
Om terug te komen op het oorspronkelijke onderwerp heb ik ook een vraag: stel dat je dit experiment uitvoert zonder dat er mensen bij staan te kijken, wat wordt dan de uitkomst? Krijgen we verticale stroken waar de quantumdeeltjes terecht komen of krijgen we een diffuse verspreiding?
[/quote]

Het interferentie patroon is zichtbaar als je ernaar kijkt. Je beinvloed het interferentie patroon niet door ernaar te kijken. De deeltjes/golven kunnen nog steeds ongestoord door de spleten heen. Er is geen menselijke afhankelijkheid. Eigenlijk is dit niet merkwerwaardig.

Echter, iedere fysice interactie heeft een causaal effect. Indien je met een laserradar de snelheid van een auto meet beinvloed je de snelheid van de auto (thans verwaarloosbaar).

Op kwantum schaal kan je meet effecten niet verwaarlozen. Het deeltje/object heeft slecht enkele beperkte eigenschappen/variabelen: spin/golflengte... Of macroscopische schaal heb je veel meer variabelen deze maskeren mogelijke invloed in de 'ruis'.

Er zijn mensen die geloven dat iets alleen bestaat als je ernaar kijkt. Dit is onzin. Een foton heeft 100.000 jaren nodig om van de kern de uiterste schillen te bereiken in de zon. De mens bestaat korter dan 100.000 jaarde tevens zouden planten dan niet bestaan zonder zon (deze bestaan veel langer).

Om terug te komen op het oorspronkelijke onderwerp heb ik ook een vraag: stel dat je dit experiment uitvoert zonder dat er mensen bij staan te kijken, wat wordt dan de uitkomst? Krijgen we verticale stroken waar de quantumdeeltjes terecht komen of krijgen we een diffuse verspreiding?

Ik heb niet uiterst veel gezien van quantummechanica, maar als ik het me goed herinner kan een een willekeurig deeltje in de omgeving ook als observeerder beschouwd worden. Ik denk dat je dan bijvoorbeeld in een vacuüm zou kunnen werken, maar dan zouden de deeltjes van de plaat waar in de spleten zitten ook nog steeds als observeerder gezien worden. Krijgen we in de werkelijkheid dan niet sowieso een diffuse verspreiding en is het idee van de stroken niet eerder een theoretisch gegeven?

[i]edit: een missende letter[/i]

PS.

Zie eventueel anders nog de link in mijn allereerste bericht, deze:

http://www.quantumphysicslady.org/what-is-wave-function-collapse-is-it-a-physical-event/

Daar staan een paar dingen (over "golf vs golffunctie" eigenlijk alleen) die ik poogde uit te leggen, zoals:

- De allereerste zin.

- "Then, it shows in the third “Quantum Object” segment, how an electron would act."

Net als in het filmpje van jkien (die daar dus ook al in stond, maar goed); geen golf, geen deeltje, maar een "quantum object".

- "When reading the early literature on quantum mechanics, one will sometimes run across statements that the wave function describes a “probability wave,” with the implication that it’s a physical thing. However, few physicists today subscribe to this view."

Vanalles daar eigenlijk, maar ik heb een beetje het gevoel dat ik net zo goed geen links kan geven.

[i]Ik zou het er eigenlijk bij laten, sorry. Maar ik geloof niet dat dit de discussie voortzetten is. Iig is het bedoeld voor duidelijkheid, want kennelijk ben ik niet duidelijk.
(Ik denk ook niet dat het zinvol is elders op dit forum het diepzinnig over kwantum mechanica te hebben of over te discussiëren eerlijk gezegd, maar met alle respect. .. En daar zal ik dan ook niet weer mee beginnen.)[/i]

Ik probeerde wat dieper op de kwantummechanica in te gaan. Maar misschien had ik dat niet in dit topic moeten doen.

Ik vind het alleen zo'n onbevredigend antwoord om te zeggen "beschouw het deeltje of licht simpelweg als golf" .. en is eigenlijk ook helemaal geen antwoord op de vraag van zoeff. Verder is het ook geen golf in klassieke zin .. naja ik ga mezelf ook niet nogmaals herhalen.
Ik begrijp ook niet wat er zo onduidelijk is aan wat ik zeg en zou het ook alleen maar met een hoop wiskunde eventueel duidelijker kunnen maken. Maar dat .. naja zou een beetje te gek zijn. Ik begrijp Xilvo verder prima.

.. Kwantummechanica is gewoon verwarrend! ;)

[quote]Ik geloof Tommy graag als hij zegt geen kwade bedoelingen te hebben.[/quote]

Gelukkig. En dus idd .. laten we het hier hier verder bij laten.



Mijn antwoord op de vraag van TS iig (nogmaals, vanwege het mogelijk door de bomen het bos niet meer zien):

Er is geen fysiek verschil in het deeltje zelf voor en nadat de golffunctie “instort”. (Het elektron staat dus niets af.)

Wat er gebeurd, is dat de kansverdeling om het deeltje te detecteren aan verschillende kanten van de spleten anders is.

Er is geen diepere verklaring bekend - tenminste niet één die kan worden getoetst door een wetenschappelijke methode.

[i]QFT (en QED) geven overigens een m.i. meer fundametele beschrijving, maar echt meewaarde voor Young's double slit experiment geeft het niet.[/i]

Mogelijk. En mogelijk ook omdat TommyWhite het idee had opgevat dat ik de kwantummechanica met klassieke denkbeelden dacht te kunnen begrijpen.
Ik heb geen idee waar dat idee vandaan komt.

Maar laten we het hier bij laten.
Het heeft geen zin deze inderdaad van het oorspronkelijke onderwerp afgedwaald discussie opnieuw op te rakelen.

Ik geloof TommyWhite graag als hij zegt geen kwade bedoelingen te hebben.

Kan het zijn dat deze onduidelijke discussie over een taalnuance gaat die onbelangrijk is voor het tweespletenexperiment? Het lijkt erop dat TommyWhite van mening is dat de oplossing van de Schrödingervergelijking een golf[i]functie[/i] genoemd mag worden, maar niet een golf.